Rasa tajska (określana również jako staro syjamska, albo syjamska klasyczna, ze względu na pochodzenie) została zatwierdzona w 1990 roku. Koty należące do tej grupy posiadają ciemne znaczenia w tzw. zimnych partiach ciała (pyszczek, uszy, ogon, łapy) oraz wspaniałe niebieskie oczy. W odróżnieniu od obecnych kotów syjamskich, kot tajski ma bardziej proporcjonalną budowę ciała i okrągłą głowę, profil jest lekko załamany na wysokości oczu. Inny jest również ich charakter. Są zrównoważone i łagodne, bardzo oddane swojej rodzinie i kochające ją całym swoim kocim sercem.
CHARAKTER
Koty tajskie są bardzo niezwykłą rasą nie tylko ze względu na przepiękne, błękitne oczy, ale również z uwagi na nietypowy charakter, przypominający bardziej psiego towarzysza, niż kociego indywidualistę. Ogromne przywiązanie, jakim kot obdarza swojego pana, widoczne jest zarówno w kocim spojrzeniu jak i zachowaniu.
Zwierzak potrafi towarzyszyć we wszelkich domowych czynnościach, nie będąc przy tym nachalnym, ani nie przeszkadzając. Odpowiednio nauczony – doskonale rozumie czego nie wolno, a na co można sobie pozwolić. Ponieważ rasa ta jest spokojna i zrównoważona, czasami kotu do szczęścia potrzebna jest tylko czyjaś obecność, możliwość obserwacji i dorzucenie kilku „zdań” od siebie. Zwierzęta te bardzo przywiązują się do człowieka, są w stanie odczuwać jego nastrój i przejmują się tym co się z nim dzieje. Często zdarza się, że gdy jest nam smutno, kot tajski przyjdzie nas pocieszyć. (Gdy pracując do późna traciłam rachubę czasu, Whisper przychodziła na biurko i kładła się na rozłożonych dokumentach, dając mi do zrozumienia, że czas iść spać.) Można zatem stwierdzić, że dla kota tajskiego właściciel jest jego całym światem i kot pójdzie za nim wszędzie. Cecha ta może być bardzo przydatna zwłaszcza w okresie wakacji i urlopu, gdyż ułatwia podróżowanie z kotem.
Ponieważ koty tajskie są bardzo inteligentne, szybko się uczą zarówno sztuczek (otwieranie drzwi, picie wody z kranu, szkolenie z użyciem klikera itp.), jak i tego co im wolno, a czego nie (Whisper bardzo szybko nauczyła się co znaczy „zejdź”, „nie wolno”, „zostań” itp.). Jak zawsze istotne są konsekwencja i zaangażowanie właściciela na początku ustalania tych zasad, ale w przypadku kotów tajskich – nie jest to trudne. Dzięki temu możliwe jest uniknięcie większości problemów i zniszczeń powodowanych przez koty innych ras.
Koty tajskie są idealnymi towarzyszami zabaw zarówno dla dzieci, jak i dorosłych, którzy zapewnią im ciekawą rozrywkę, chociażby przy pomocy zwykłej wstążki lub grzechoczącej myszki. Niezależnie od wieku kota, chęć do zabawy pozostaje, przez co jest wspaniałym kompanem przez całe swoje życie. Dodatkową zaletą kotów tajskich jest ich wspaniałe podejście do dzieci. Wykazują się pod tym względem wielką cierpliwością i ostrożnością, a niektóre koty bywają wobec nich bardzo opiekuńcze.
Koty tajskie nie są agresywne i bardzo łatwo nawiązują przyjaźnie z domownikami i innymi zwierzętami. Zdarza się, że po prostu potrzebują na to troszkę czasu. Koty tej rasy dostosowują swój tryb życia do rodziny, z którą mieszkają. Pod nieobecność właściciela zwierzę zazwyczaj po prostu śpi, czekając na jego powrót. (Gdy wyjeżdżamy gdzieś na dłużej, Whisper zawsze siada na oknie wypatrując nas z utęsknieniem.) Jednak ponieważ koty tajskie uwielbiają towarzystwo, nie powinny być zostawiane zbyt długo same. Na szczęście ich wspaniały charakter w połączeniu z przyjaznym usposobieniem stwarza możliwość poszerzenia domowego stada.
WYGLĄD
Koty tajskie są rasą krótkowłosą i według wzorca powinny mieć :
- głowę okrągłą, z wydatnym czołem i silną, mocno zaokrągloną brodą,
- profil zaokrąglony, lekko załamany na lini oczu
- średniej wielkości uszy, o delikatnie zaokrąglonych wierzchołkach, lekko skierowane do środka,
- błękitne oczy szeroko rozstawione, gorna powieksza w kształcie migdała, dolna zaokrąglona,
- szyja muskularna i krótka,
- sierść miła w dotyku, krótka, bez podszerstka, nie sprawia żadnych problemów w pielęgnacji. Koty tajskie nieznacznie linieją.
Kocięta tajskie rodzą się całkiem białe, z biegiem czasu się wybarwiają.
Znaczenia bywają różne, w zależności od umaszczenia, do najczęściej spotykanych należą:
- Seal point – znaczenia czarno-brązowe
- Blue point – znaczenia niebiesko – szare
- Lilac point – znaczenia w odcieniu lilac
- Chocolate point – znaczenia w kolorze czekoladowym
- Red point – znaczenia rude (bardzo rzadko spotykane)
Możliwe jest także umaszczenie tzw. tabby – pręgowane znaczenia w konkretnym kolorze.
KOT TAJSKI – HISTORIA
Wzmianki o dalekowschodniej rasie pochodzącej z królestwa Syjamu (obecna Tajlandia) pojawiły się już w XVI wieku. Były to koty żyjące w świątyniach, gdzie strzeżono czystości ich rasy, ponieważ wierzono w niezwykłe moce tych zwierząt. Początkowo ich posiadaczami mogli być jedynie członkowie rodziny królewskiej, dlatego koty te dotarły do Europy dopiero w drugiej połowie XIX wieku.
Pierwsze sprowadzone osobniki stanowiły atrakcję wystawianą w ogrodach zoologicznych z uwagi na swoje nietypowe umaszczenie i piękne oczy. W 1871 roku, w Wielkiej Brytanii, wystawiono pierwsze wyhodowane koty. Duże zainteresowanie rozpoczęło gwałtowny rozwój rasy, a w 1892 roku ustalono dla niej pierwszy wzorzec (wielokrotnie zmieniany w późniejszych latach). Wskutek wielu „krzyżówek” z innymi rasami, cechy które dawniej były zarezerwowane tylko dla dawnych kotów syjamskich (błękitne oczy, umaszczenie typu point, zrównoważony charakter) przyczyniły się do powstania nowych kocich odmian.
Jeszcze w połowie lat 50-tych XX wieku koty postury obecnych kotów tajskich były określane jako syjamskie. Wielopokoleniowa selekcja hodowlana, prowadzona głównie na zachód od kraju ich pochodzenia, doprowadziła do charakterystycznych zmian – głównie wyglądu rasy. W efekcie obecnie koty syjamskie są bardziej smukłe, mają węższą i dłuższą czaszkę, proporcjonalnie większę uszy i wyglądają jak na poniższym zdjęciu.
KOT SYJAMSKI
KOT TAJSKI
Z łatwością można zauważyć znaczące różnice w porównaniu z oryginalnymi kotami syjamskimi zamieszkującymi tereny dzisiejszej Tajlandii. Około roku 1980 hodowcy z Ameryki Północnej i Europy postanowili dołożyć wszelkich starań by utrzymać pierwotny wzorzec kota pochodzącego z Syjamu.
Z uwagi na odmienny typ obecnego kota syjamskiego i ograniczoną pulę genową, sprowadzano nowe osobniki prosto z Tajlandii. Niestety ze względów formalnych ich pochodzenie (rodowód) nie było uznawane przez większość organizacji felinologicznych. Postanowiono zatem o zakwalifikowaniu ich jako nowej rasy i ocenie według innych wzorców niż kota syjamskiego. Biorąc pod uwagę wyraźne i różnice, było to chyba najlepsze rozwiązanie. Zatem około lat 90-tych XX wieku, starania hodowców pragnących zachować oryginalny typ, doprowadziły do ustalenia nowej rasy i jej wzorca. Podobnie jak Syjam, teraz nazywany Tajlandią, nowa rasa (która de facto była i jest tą od której się zaczęło) określona została rasą kotów tajskich.
Początkowo światowa organizacja Fédération Internationale Féline’s (FIFe) nie uznało kotów tajskich, jednak wiele innych np. World Cat Fderation, The Internationa Cat Assosiation zaakceptowało nową rasę. Na początku 2014 do FIFe został złożony wniosek i uwzględnienie tajów i został pozytywnie przyjęty. W 2017 roku rasa został w pełni uznana przez tę organizację.
